Uzasadnienie rozporządzenia dotyczącego elektronizacji zamówień publicznych

CZEGO DOTYCZY UZASADNIENIE?

Prezentujemy Państwu uzasadnienie rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 27 czerwca 2017 r. w sprawie użycia środków komunikacji elektronicznej w postępowaniu o udzielenie zamówienia publicznego oraz udostępniania i przechowywania dokumentów elektronicznych. Zapraszamy do lektury.

TREŚĆ UZASADNIENIA

Projekt rozporządzenia stanowi wykonanie upoważnienia ustawowego zawartego w art. 10g ustawy z dnia 29 stycznia 2004 r. – Prawo zamówień publicznych (Dz. U. z 2015 r. poz. 2164, z późn. zm.), dalej „ustawa Pzp”. Wskazany przepis upoważnia Prezesa Rady Ministrów do określenia, w drodze rozporządzenia:

1) wymagań technicznych i organizacyjnych użycia środków komunikacji elektronicznej w postępowaniu o udzielenie zamówienia,

2) sposobu sporządzania i przechowywania dokumentów elektronicznych oraz sposobu i trybu ich przekazywania, udostępniania i usuwania

mając na względzie konieczność zapewnienia konkurencji oraz potrzebę zapewnienia sprawności postępowania o udzielenie zamówienia, otwartego dostępu wykonawców do postępowania o udzielenie zamówienia oraz bezpieczeństwa przetwarzanych danych.

Wydanie projektowanego rozporządzenia jest konieczne w związku z nowelizacją ustawy Pzp dokonaną ustawą z dnia 22 czerwca 2016 r. o zmianie ustawy – Prawo zamówień publicznych oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 1020, 1579 i 1920), wdrażającą do polskiego porządku prawnego nowe dyrektywy unijne regulujące system zamówień publicznych, tj. dyrektywę Parlamentu Europejskiego i Rady 2014/24/UE z dnia 26 lutego 2014 r. w sprawie zamówień publicznych, uchylającą dyrektywę 2004/18/WE (Dz. Urz. UE L 94 z 28.03.2014, str. 65, z późn. zm.) oraz dyrektywę Parlamentu Europejskiego i Rady 2014/25/UE z dnia 26 lutego 2014 r. w sprawie udzielania zamówień przez podmioty działające w sektorach gospodarki wodnej, energetyki, transportu i usług pocztowych, uchylającą dyrektywę 2004/17/WE (Dz. Urz. UE L 94 z 28.03.2014, str. 243, z późn. zm.).

Nowelizacja ustawy Pzp, o której mowa wyżej, wprowadziła wynikającą z obowiązkowych przepisów nowych dyrektyw Parlamentu Europejskiego i Rady 2014/24/UE i 2014/25/UE elektronizację zamówień, w tym obowiązkową komunikację elektroniczną między wykonawcą i zamawiającym.

Projektowane rozporządzenie określa wymagania dotyczące stosowania środków komunikacji elektronicznej w postępowaniu o udzielenie zamówienia, które zgodnie z ustawą Pzp oraz dyrektywami Parlamentu Europejskiego i Rady 2014/24/UE i 2014/25/UE służą zapewnieniu ogólnodostępności, stabilności, przejrzystości i niedyskryminacji urządzeń i narzędzi wykorzystywanych przy komunikacji elektronicznej, w tym w zakresie odbioru ofert, wniosków o dopuszczenie do udziału w postępowaniu o udzielenie zamówienia oraz interoperacyjności tych narzędzi i urządzeń z będącymi w powszechnym użyciu produktami technologii komunikacji i informatycznymi, a także zagwarantowanie bezpieczeństwa przekazywania danych przy użyciu tych urządzeń i narzędzi.

W projektowanym rozporządzeniu uwzględniono również konieczność zapewnienia zgodności rozwiązań dotyczących stosowania środków komunikacji elektronicznej z Europejskimi Ramami Interoperacyjności dla europejskich usług użyteczności publicznej (EIF 2.0) oraz ustawodawstwem polskim, w szczególności z ustawą z dnia 17 lutego 2005 r. o informatyzacji działalności podmiotów realizujących zadania publiczne (Dz. U. z 2017 r. poz. 570).

Z uwagi na fakt, że kwestia szeroko rozumianej elektronizacji administracji publicznej, w tym wymagania stosowania środków komunikacji elektronicznej do realizacji zadań publicznych oraz sposób sporządzania, przekazywania i udostępniania dokumentów elektronicznych, została szczegółowo uregulowana w innych aktach prawnych, nie jest zasadne powtarzanie w projektowanym rozporządzeniu tych regulacji. Projektowane rozporządzenie jedynie w sposób ramowy określa wymagania użycia środków komunikacji elektronicznej w postępowaniu o udzielenie zamówienia oraz sposób sporządzania i przechowywania dokumentów elektronicznych oraz sposób i tryb ich przekazywania, udostępniania i usuwania. W pozostałym zakresie zastosowanie będą miały przede wszystkim przepisy ustawy z dnia 17 lutego 2005 r. o informatyzacji działalności podmiotów realizujących zadania publiczne i przepisy wydane na podstawie art. 18 tej ustawy, które określają m.in. minimalne wymagania dla systemów teleinformatycznych używanych do realizacji zadań publicznych oraz ustanawiają Krajowe Ramy Interoperacyjności systemów teleinformatycznych, w sposób gwarantujący ich neutralność technologiczną i jawność używanych standardów i specyfikacji oraz wymiany informacji drogą elektroniczną, w tym dokumentów elektronicznych, pomiędzy podmiotami publicznymi a podmiotami niebędącymi podmiotami publicznymi. Ww. ustawa jest podstawowym aktem prawnym w zakresie elektronizacji działań podmiotów wykonujących zadania publiczne. W zakresie przechowywania dokumentów, udostępniania i ich archiwizacji aktem prawnym obowiązującym te podmioty jest ustawa z dnia 14 lipca 1983 r. o narodowym zasobie archiwalnym i archiwach (Dz. U. z 2016 r. poz. 1506 i 1948 oraz z 2017 r. poz. 1086) oraz przepisy wydane na jej podstawie, w szczególności na podstawie art. 5 ust. 2b.

Administracja publiczna stanowi zdecydowaną większość, bo ok. 80% zamawiających udzielających zamówień i przeprowadzających konkursy na podstawie ustawy Pzp, zaś grupa zamawiających niezaliczająca się do tej kategorii, ale wykonująca zadania publiczne i tym samym również objęta ustawą z dnia 17 lutego 2005 r. o informatyzacji działalności podmiotów realizujących zadania publiczne to kolejne kilkanaście procent zamawiających. Jedynie niewielki odsetek zamawiających nie będzie mieścił się w grupie podmiotów zobowiązanych do stosowania tej ustawy. Ponieważ wymagania, o których mowa wyżej, odnoszące się do systemów teleinformatycznych oraz wymiany informacji drogą elektroniczną, muszą być wypełniane przez większość zamawiających na podstawie obecnie obowiązujących przepisów ww. ustaw, realizujących w dużej mierze wymagania określone w art. 10b ustawy Pzp oraz dyrektywami unijnymi z zakresu zamówień publicznych, nie byłoby uzasadnione tworzenie aktu prawnego powielającego treść obowiązujących przepisów. Stąd projekt rozporządzenia, w zakresie, w jakim jego treść przenosiłaby treść ww. aktów prawnych, zawiera odesłania do nich. Wprowadzenie regulacji odmiennych, które miałyby obowiązywać zamawiających na podstawie projektowanego rozporządzenia, mogłoby tworzyć zagrożenie nie tylko niespójności z przepisami z zakresu systemów teleinformatycznych oraz przekazywania informacji drogą elektroniczną obowiązujących podmioty realizujące zadania publiczne, ale generować również znaczne koszty związane z koniecznością dostosowania do nowych wymagań.

Projektowane rozporządzenie w § 2 określa obowiązek wskazania przez zamawiającego w ogłoszeniu lub w specyfikacji istotnych warunków zamówienia albo w innym dokumencie rozpoczynającym postępowanie o udzielenie zamówienia środków komunikacji elektronicznej, przy użyciu których będzie komunikował się z wykonawcami w postępowaniu o udzielenie zamówienia, wraz z wymaganiami technicznymi i organizacyjnymi wysyłania i odbierania dokumentów elektronicznych i informacji przekazywanych przy ich użyciu. Oznacza to obowiązek podania wykonawcom informacji na temat posiadanych przez zamawiającego urządzeń, które będą służyły do komunikacji z wykonawcami, wraz z numerami kontaktowymi, jak w przypadku faksu, czy adresami korespondencyjnymi, jak w przypadku poczty elektronicznej, i niezbędnych informacji technicznych, które umożliwią wykonawcom połączenie i prawidłowe przekazanie zamawiającemu informacji i dokumentów, jak np. rodzaj przeglądarki internetowej obsługiwanej przez urządzenia zamawiającego, minimalnych wymagań dla sprzętu komputerowego i oprogramowania, którymi powinien posługiwać się wykonawca w celu uzyskania prawidłowej komunikacji z systemem teleinformatycznym zamawiającego, itp. Zgodnie z ust. 2 użycie przez wykonawcę do kontaktu z zamawiającym środków komunikacji elektronicznej może być uzależnione od uprzedniej akceptacji przez wykonawcę, określonego w ogłoszeniu lub w specyfikacji istotnych warunków zamówienia albo w innym dokumencie rozpoczynającym postępowanie o udzielenie zamówienia, regulaminu korzystania z serwisu udostępnianego przez zamawiającego.

Projektowane rozporządzenie różnicuje poziom bezpieczeństwa przekazywania informacji przy użyciu środków komunikacji elektronicznej wymagany w odniesieniu do przekazywania ofert i wniosków o dopuszczenie do udziału w postępowaniu oraz poziom bezpieczeństwa wymagany w przypadku przekazywania pozostałych dokumentów (§ 3 projektu).

Użycie środków komunikacji elektronicznej służących do przekazywania ofert i wniosków o dopuszczenie do udziału w postępowaniu wymaga zapewnienia podwyższonego poziomu bezpieczeństwa przekazywanych informacji z uwagi na charakter tych dokumentów. Skutkuje to koniecznością zapewnienia prawidłowej i wiarygodnej identyfikacji nadawców dokumentów oraz zapewnienia integralności zawartości dokumentów, co sprawia, że wymagania te mogą być spełnione jedynie przez systemy teleinformatyczne. Dlatego, zgodnie z projektowanym rozporządzeniem, przesyłanie dokumentów wskazanych wyżej powinno łączyć się ze spełnianiem przez środki komunikacji elektronicznej minimalnych wymagań określonych w rozporządzeniu Rady Ministrów z dnia 12 kwietnia 2012 r. w sprawie Krajowych Ram Interoperacyjności, minimalnych wymagań dla rejestrów publicznych i wymiany informacji w postaci elektronicznej oraz minimalnych wymagań dla systemów teleinformatycznych (Dz. U. z 2016 r. poz. 113 i 1744), dalej „rozporządzenie w sprawie Krajowych Ram Interoperacyjności”, w szczególności w rozdziale IV tego rozporządzenia. Odwołanie do przepisów powyższego rozporządzenia czyni zadość wymaganiom określonym zarówno w art. 22 dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2014/24/UE, jak i w załączniku IV do tej dyrektywy. W szczególności § 20 ust. 2 pkt 7 i 9 wskazywanego wyżej rozporządzenia regulują minimalne wymagania systemu teleinformatycznego poprzez ustanowienie systemu zarządzania bezpieczeństwem informacji umożliwiającego realizowanie działań odnoszących się do zapewnienia ochrony przetwarzanych informacji przed ich kradzieżą, nieuprawnionym dostępem, uszkodzeniami lub zakłóceniami przez monitorowanie dostępu do informacji, czynności zmierzające do wykrycia nieautoryzowanych działań związanych z przetwarzaniem informacji oraz zapewnienie środków uniemożliwiających nieautoryzowany dostęp na poziomie systemów operacyjnych, usług sieciowych i aplikacji, a ponadto wymagania dotyczące zabezpieczenia informacji w sposób uniemożliwiający nieuprawnionemu jej ujawnienie, modyfikacje, usunięcie lub zniszczenie. Powyższe wymagania i inne wymagania określone w § 20 ust. 1 i 2 ww. rozporządzenia uznaje się za spełnione, jeżeli, stosownie do treści § 20 ust. 3 tego rozporządzenia, system zarządzania bezpieczeństwem informacji został opracowany na podstawie Polskiej Normy PN-ISO/IEC 27001, a ustanawianie zabezpieczeń, zarządzanie ryzykiem oraz audytowanie odbywa się na podstawie Polskich Norm związanych z tą normą.

Dodatkowo treść projektowanego rozporządzenia w § 3 ust. 1 pkt 1–4 przewiduje, iż użycie środków komunikacji elektronicznej służących do przekazywania ofert i wniosków ma łączyć się z zapewnieniem możliwości identyfikacji podmiotów składających oferty albo wnioski o dopuszczenie do udziału w postępowaniu drogą elektroniczną oraz rozliczalność podejmowanych przez nich działań, a także gwarantować, aby przed upływem wyznaczonych terminów otwarcia ofert albo wniosków o dopuszczenie do udziału w postępowaniu nikt nie mógł uzyskać dostępu do ich treści. Ponadto przewiduje, że użycie środków komunikacji elektronicznej ma być powiązane z umożliwieniem dostępu do całości lub części dokumentacji postępowania podczas poszczególnych etapów postępowania o udzielenie zamówienia tylko osobom uprawnionym oraz ma łączyć się z umożliwieniem udostępniania osobom trzecim ofert lub wniosków o dopuszczenie do udziału w postępowaniu, a także innych dokumentów uzyskanych od wykonawców, a ponadto umożliwianiem usunięcia ofert lub wniosków o dopuszczenie do udziału w postępowaniu z systemu teleinformatycznego w sposób uniemożliwiający ich odzyskanie i zapoznanie się przez użytkowników systemu z ich treścią w przypadku zwrotu oferty lub wniosku o dopuszczenie do udziału w postępowaniu złożonych po terminie ich składania, wycofania lub zmiany przez wykonawcę przed upływem terminu ich składania (§ 3 ust. 1 projektu). Przy czym przez usunięcie ofert lub wniosków o dopuszczenie do udziału w postępowaniu z systemu teleinformatycznego w sposób uniemożliwiający ich odzyskanie nie należy rozumieć całkowitego wyeliminowania obecności tych dokumentów w systemie teleinformatycznym, co w praktyce okazałoby się niemożliwe, choćby z powodu konieczności tworzenia kopii bezpieczeństwa, ale wielokrotne nadpisanie danych zawartych w tych dokumentach tak, aby użytkownicy systemu teleinformatycznego w zakresie prowadzonego postępowania o udzielenie zamówienia nie mieli możliwości ich odczytania. Zgodnie z zasadą wyrażoną w § 21 ust. 1 rozporządzenia w sprawie Krajowych Ram Interoperacyjności, rozliczalność w systemach teleinformatycznych podlega wiarygodnemu dokumentowaniu w postaci elektronicznych zapisów w dziennikach systemów (logach). Na podstawie logów do systemu będzie zatem możliwe ustalenie, dla celów prowadzenia przez zamawiającego dokumentacji procesu udzielania zamówienia, wpływu dokumentów, w tym ofert lub wniosków o dopuszczenie do udziału w postępowaniu w określonym terminie, i jednocześnie przeprowadzenie dowodu na okoliczność wpływu określonych ofert lub wniosków po terminie na ich składanie. Usunięcie dokumentów, o których mowa wyżej, z systemu, a więc wielokrotne nadpisanie danego dokumentu uniemożliwiające jego odczytanie przez użytkowników systemu, umożliwia wykonanie dyspozycji ustawowej, o której mowa w art. 50 ust. 2 i art. 84 ustawy Pzp o zwrocie wykonawcy przez zamawiającego, odpowiednio, wniosku o dopuszczenie do udziału w postępowaniu albo oferty, złożonych po terminie na ich składanie, a także w sytuacji ich wycofania lub zmiany przed upływem terminu na ich składanie. Ze względu na konieczność zachowania integralności danych we wnioskach lub ofertach składanych przez wykonawców w postaci dokumentów elektronicznych, ewentualne zmiany w treści tych dokumentów dokonywane przez wykonawcę przed upływem terminu składania ofert albo wniosków winny skutkować złożeniem nowych wniosków albo nowych ofert.

Użycie środków komunikacji elektronicznej, służących do przekazywania dokumentów innych niż oferty lub wnioski o dopuszczenie do udziału w postępowaniu, w tym takich środków jak poczta elektroniczna czy faks, nie wymaga zachowania tak wysokiego stopnia bezpieczeństwa przekazywania informacji, jak użycie tych środków w odniesieniu do przesyłania ofert albo wniosków o dopuszczenie do udziału w postępowaniu. Niemniej, z uwagi na fakt, że drogą tą przekazywane są informacje mogące mieć wpływ na przebieg postępowania o udzielenie zamówienia oraz na uprawnienia wykonawców, użycie środków komunikacji elektronicznej, w szczególności w odniesieniu do dokumentów istotnych dla przebiegu postępowania, w tym: np. informujących o czynnościach podjętych przez zamawiającego, zawierających wyjaśnienia specyfikacji istotnych warunków zamówienia czy zawierających wnioski wykonawców o wyjaśnienia, powinno łączyć się z zapewnieniem ochrony przed nieautoryzowanym dostępem do informacji, w tym poprzez wykorzystanie bezpiecznego szyfrowanego połączenia, oraz z integralnością i autentycznością przekazywanych informacji, w tym stosowaniem pieczęci elektronicznej albo niekwalifikowanego podpisu elektronicznego, co nie wyłącza możliwości korzystania z kwalifikowanego podpisu elektronicznego. Brak konieczności stosowania podwyższonego poziomu bezpieczeństwa przekazywania informacji przy użyciu środków komunikacji elektronicznej w odniesieniu do dokumentów innych niż oferty albo wnioski o dopuszczenie do udziału w postępowaniu nie zwalnia przy tym z konieczności zastosowania zarówno przez wykonawców jak i zamawiających formy właściwej dla danego charakteru czynności prawnej, właściwej w szczególności dla oświadczeń, przewidzianej przepisami Kodeksu cywilnego, jak również w § 14 rozporządzenia Ministra Rozwoju z dnia 26 lipca 2016 r. w sprawie rodzajów dokumentów, jakich może żądać zamawiający od wykonawcy w postępowaniu o udzielenie zamówienia (Dz. U. poz. 1126), jak forma elektroniczna, która wymaga zastosowania kwalifikowanego podpisu elektronicznego.

Proporcjonalnie, w odniesieniu do innych informacji przekazywanych przy użyciu środków komunikacji elektronicznej; informacji technicznych i organizacyjnych, przekazywanych zarówno przez zamawiającego, jak i wykonawców, wyznaczanie minimalnych wymagań dotyczących poziomu bezpieczeństwa użycia środków komunikacji elektronicznej nie jest konieczne.

Zgodnie z § 4 projektu rozporządzenia, dokumenty elektroniczne, przekazywane za pośrednictwem środków komunikacji elektronicznej, tworzone są w jednym z formatów danych określonych w przepisach wydanych na podstawie art. 18 ustawy z dnia 17 lutego 2005 r. o informatyzacji działalności podmiotów realizujących zadania publiczne, co odnosi się do formatów danych określonych w załączniku nr 2 i 3 do rozporządzenia w sprawie Krajowych Ram Interoperacyjności. Formaty, w jakich dokumenty mogą być tworzone w odniesieniu do konkretnego postępowania o udzielenie zamówienia, dookreśla zamawiający w dokumentach zamówienia. Rozporządzenie nie stawia zamawiającym ograniczenia w zakresie doboru formatów dokumentów, które mają być przesyłane przez wykonawców przy użyciu środków komunikacji elektronicznej, z uwagi na możliwość wystąpienia w konkretnym postępowaniu o udzielenie zamówienia zapotrzebowania na użycie specjalnego formatu, określonego wskazywanymi w projektowanym rozporządzeniu załącznikami do rozporządzenia w sprawie Krajowych Ram Interoperacyjności.

Projektowane rozporządzenie określa także zasady dotyczące przekazywania przy użyciu środków komunikacji elektronicznej poświadczanych przez wykonawcę elektronicznych kopii dokumentów, w tym elektronicznych kopii dokumentów poświadczonych przez podmiot trzeci, na zasobach którego polega wykonawca, lub przez podwykonawcę (§ 5 projektu). Pojęcie „elektroniczna kopia dokumentu” występuje w polskim systemie prawa – posługuje się nim Kodeks postępowania administracyjnego w art. 220 § 3 i w takim rozumieniu posługuje się nim projektowane rozporządzenie. A zatem przez elektroniczną kopię dokumentu należy rozumieć nie tylko każde, niezależnie od sposobu utrwalenia, powielenie całości treści dokumentu elektronicznego (w ślad za definicją legalną z rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 14 września 2011 r. w sprawie sporządzania i doręczania dokumentów elektronicznych oraz udostępniania formularzy, wzorów i kopii dokumentów elektronicznych (Dz. U. z 2015 r. poz. 971, z późn. zm.)), ale również wykonanie elektronicznego odwzorowania dokumentu papierowego, czyli skan dokumentu papierowego. Wprowadzenie w ust. 3 możliwości uwierzytelnienia przez wykonawcę jednym podpisem elektronicznym wszystkich składanych przez niego elektronicznych kopii dokumentów przekazywanych w obrębie jednego skompresowanego pliku ma na celu ułatwienie składania dokumentów przez wykonawców, tak aby nie byli oni zobligowani do uwierzytelniania każdej elektronicznej kopii dokumentu z osobna. Celem tej regulacji jest wprowadzenie mechanizmu, który ułatwia przekazywanie dokumentów elektronicznych, poprzez zwolnienie wykonawcy z obowiązku podpisywania poszczególnych dokumentów w przypadku, gdy podlegają one kompresji. System teleinformatyczny zamawiającego powinien zapewnić przy tym autentyczność źródła danych i niezmienność danych po kompresji z odwołaniem się do podpisu złożonego na „paczce” dokumentów po ich kompresji.

Zgodnie z § 6 projektu sporządzanie, przechowywanie, przekazywanie, udostępnianie oraz usuwanie dokumentów elektronicznych przez zamawiającego w związku z prowadzonym postępowaniem o udzielenie zamówienia publicznego odbywa się za pośrednictwem systemu teleinformatycznego. System ten powinien spełniać wymagania określone w rozporządzeniu w sprawie Krajowych Ram Interoperacyjności, w szczególności w § 16–21 tego rozporządzenia. Ponadto system taki powinien spełniać wymagania określone w przepisach wydanych na podstawie art. 5 ust. 2b ustawy z dnia 14 lipca 1983 r. o narodowym zasobie archiwalnym i archiwach, tj. rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 30 października 2006 r. w sprawie szczegółowego sposobu postępowania z dokumentami elektronicznymi (Dz. U poz. 1518), w szczególności wymagania określone w § 6 tego rozporządzenia. Ponieważ wymagania, o których mowa wyżej, odnoszące się do systemów teleinformatycznych służących do sporządzania, przechowywania, przekazywania, udostępniania oraz usuwania dokumentów elektronicznych przez zamawiającego w związku z prowadzonym postępowaniem o udzielenie zamówienia publicznego, jak już było wskazywane wyżej, muszą być wypełniane przez większość zamawiających na podstawie obecnie obowiązujących przepisów ww. ustawy, realizującej w dużej mierze wymagania określone w art. 10b ustawy Pzp oraz dyrektywach unijnych z zakresu zamówień publicznych, nie byłoby uzasadnione tworzenie aktu prawnego powielającego w tym zakresie treść obowiązujących przepisów. Stąd projekt rozporządzenia, w zakresie, w jakim jego treść przenosiłaby treść ww. aktu prawnego, zawiera do niego odesłanie. Wprowadzenie regulacji odmiennych, które miałyby obowiązywać zamawiających na podstawie projektowanego rozporządzenia, mogłoby tworzyć zagrożenie nie tylko niespójności z przepisami z zakresu ustawy o narodowym zasobie archiwalnym i archiwach, obowiązującymi podmioty realizujące zadania publiczne, ale generować również znaczne koszty związane z koniecznością dostosowania do nowych wymagań.

Proponuje się, aby projektowane rozporządzenie weszło w życie w terminie 7 dni od dnia ogłoszenia. Wyznaczenie krótszego, aniżeli wynika z art. 4 ust. 1 ustawy z dnia 20 lipca 2000 r. o ogłaszaniu aktów normatywnych i niektórych innych aktów prawnych (Dz. U. z 2016 r. poz. 296 i 1579 oraz z 2017 r. poz. 1139), terminu wejścia w życie projektowanego rozporządzenia jest związane z faktem, że zamawiający stosujący środki komunikacji elektronicznej przy wykonywaniu zadań publicznych są obecnie zobligowani do stosowania zdecydowanej większości wymogów określonych projektowanym rozporządzeniem na mocy obowiązujących aktów prawnych. Jednocześnie projektowane rozporządzenie wprowadza inny termin stosowania jego przepisów w odniesieniu do postępowań o udzielenie zamówienia publicznego prowadzonych przez zamawiających innych niż centralny zamawiający, o którym mowa w art. 15b ust. 1 ustawy Pzp. W zakresie obowiązku składania oświadczeń, w tym jednolitego dokumentu zamówienia – projektowane rozporządzenie będzie miało zastosowanie do tych postępowań od dnia 18 kwietnia 2018 r., w pozostałym zakresie – do postępowań prowadzonych od dnia 18 października 2018 r. Powyższe daty wynikają z nowelizacji ustawy Pzp dokonanej ustawą z dnia 22 czerwca 2016 r., która, korzystając z przewidzianej w dyrektywie Parlamentu Europejskiego i Rady 2014/24/UE możliwości odroczenia wprowadzenia obowiązkowej komunikacji elektronicznej, przesunęła ten obowiązek do dnia 18 października 2018 r. Wyjątek stanowić będą centralni zamawiający, którzy będą zobowiązani do stosowania pełnej komunikacji elektronicznej od dnia 18 kwietnia 2017 r.

Projektowane rozporządzenie nie zawiera przepisów technicznych w rozumieniu rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 23 grudnia 2002 r. w sprawie sposobu funkcjonowania krajowego systemu notyfikacji norm i aktów prawnych (Dz. U. poz. 2039 oraz z 2004 r. poz. 597), w związku z tym nie podlega notyfikacji Komisji Europejskiej.

Przedmiotowy projekt jest zgodny z obowiązującymi regulacjami Unii Europejskiej w tym zakresie.

Projektowane rozporządzenie nie wymaga przedłożenia instytucjom i organom Unii Europejskiej, w tym Europejskiemu Bankowi Centralnemu, w celu uzyskania opinii, dokonania powiadomienia, konsultacji albo uzgodnienia.

Zgodnie z przepisami ustawy z dnia 7 lipca 2005 r. o działalności lobbingowej w procesie stanowienia prawa (Dz. U. z 2017 r. poz. 248) projekt rozporządzenia został zamieszczony w Biuletynie Informacji Publicznej Urzędu Zamówień Publicznych. Nie odnotowano żadnych zgłoszeń w tym trybie.

Jednocześnie, zgodnie z § 52 uchwały nr 190 Rady Ministrów z dnia 29 października 2013 r. – Regulamin pracy Rady Ministrów (M.P. z 2016 r. poz. 1006 i 1204), projekt rozporządzenia został zamieszczony w Biuletynie Informacji Publicznej Rządowego Centrum Legislacji, w serwisie „Rządowy Proces Legislacyjny”.


O autorze

Mateusz Bartosiewicz
Mateusz Bartosiewicz

Doradca ds. Zamówień Publicznych oraz Trener w Open Nexus Sp. z o.o. Wdrożył platformę zakupową w ponad 100 jednostkach podległych pod Pzp. Konsultant w zakresie zmian regulaminów zakupowych do 30 tys. EURO.


Powizane artykuy


Zostaw komentarz

Twój email nie będzie widoczny. Wymagane pola są oznaczone *

*
*